Deze tekst werd uitgesproken door Republiek-lid Varsha Doelam tijdens een inspreekuur van de Gemeente Rotterdam. 

Beste raadsleden, Bedankt voor deze mogelijkheid. Vandaag wil ik als inwoner mijn kijk op de problemen in Rotterdam-Zuid met u delen. Ik maak mij grote zorgen over de prioriteiten van het Rotterdamse stadsbestuur.

Misschien zal mijn directheid bij sommigen RAUW op het dak vallen, toch ik hoop dat jullie het LEF hebben inhoudelijk op mijn zorgen en voorstellen in te gaan. Want RAUW en LEF is wat Rotterdam is volgens een duur marketingbureau. Met een gedicht van een Rotterdams stadsdichter wil ik graag poëtisch beginnen:

Hallo ik ben de koning, en jij ben onderdaan.

En ik heb geld als water, en jij ben dan de kraan

En jij heb grote zorgen, en ik weer een miljoen 

En ik ga jou vertellen, dat wij het samen doen

Rotterdam heeft veel zorgen. Te veel zorgen om allemaal in 5 minuten te bespreken. Daarom wil ik het hebben over de zorgen die de jeugd en onze toekomst het hardst raken. Veel van die zorgen komen voort uit armoede, maar ook het lerarentekort, wachtlijsten jeugd ggz en drugscriminaliteit spelen een grote rol.

Rotterdam is de armste stad van Nederland. 1 op de 5 kinderen groeit op in armoede. Op Zuid zelfs 1 op de 3. Armoede betekent tegenwoordig dat je ouders geen geld hebben om genoeg eten te kopen, of niet de water, gas, huur-rekeningen kunnen betalen. Er vallen kinderen flauw van de honger, in Rotterdam, in Nederland, in een van de rijkste landen van West-Europa. 

1 op de 15 kinderen is van eten afhankelijk van de boterhammen op school omdat er thuis niks is. Armoede treft duizenden Rotterdamse kinderen.

Onderwijs is een manier om uit de armoede te ontsnappen en uit de criminaliteit te blijven. Helaas heeft Rotterdam-Rijnmond het grootste lerarentekort van Nederland, 4000 onvervulde vacatures. Het grootste tekort is op Zuid. Veel kinderen krijgen nu les van ongekwalificeerd personeel, en hebben ingekorte roosters. Dit gaat de grote leerachterstand door corona thuisonderwijs niet te verminderen.

Schooluitval was al een groot probleem, maar is de afgelopen 3 jaar schrikbarend gestegen. Voor schoolverlaters wacht vaak een carrière in de drugs. De Rotterdam haven is een van de grootste narco-importhavens van Europa. Uithalers en runners zijn vaak kwetsbare tieners, soms maar 11 jaar. Kinderen die gewapend met messen de straat op gaan. Afgelopen jaar zijn er ruim 30 bomaanslagen geweest door drugbendes op auto’s en huizen midden in Rotterdamse woonwijken. 

Onderwijs, eten en zorg zijn basale kinderrechten. Met al deze grote problemen, die allen extra geld goed konden gebruiken, heeft Gemeente Rotterdam besloten dit jaar de duurste Koningsdag ooit te organiseren.  

Het NPRZ heeft een jaarbudget van 7,5 miljoen om het enorme lerarentekort te bestrijden. Dit had 9 miljoen kunnen zijn, als de prioriteiten van het gemeentebestuur bij onderwijs en kansengelijkheid hadden gelegen. 

Koningsdag Maastricht kostte nog geen 2 miljoen vorig jaar, minder dan de helft. Utrecht heeft de zaken beter op orde dan Rotterdam, maar heeft toch bezuinigd op Bevrijdingsdag dit jaar. “Oranje voor goed” gaat niet 4 miljoen opleveren, en media aandacht zal niet zorgen voor meer toerisme, dit hebben de cijfers na het Songfestival al aangetoond.

Resteert mij de vragen; Hoe kunt u het maatschappelijk en financieel verantwoorden, zo belachelijk veel geld te verspillen aan festiviteiten voor een ondemocratisch geldverslindend elitair instituut, dat haar bestaansrecht ontleent aan ongelijkheid, dat miljarden heeft verdiend aan slavernij, en in het heden op dat geld zit te rentenieren, belastingvrij?

Hoe kan het dat het pr-feestje van een staatshoofd per erfopvolging, met kelderend draagvlak, prioriteit heeft over de kansengelijkheid en bestaanszekerheid van duizenden kinderen en dat jullie dit durven te verkopen als een feest van juist deze waarden? 

Omdat de Koning met onderdanen staat te dansen, staat hij symbool voor solidariteit en gelijke kansen? Flauwekul, de kans dat een Rotterdammer ooit staatshoofd van diens eigen land kan worden  is 0,0.

Mijn voorstel; Stuur de Koning Willem de Laatste een Tikkie van 4 miljoen. Een kans voor die Oranje multi-miljardair om echt solidair te doen. Geen woorden maar daden, 010 houdt die Oranje poppenkast voor gezien, leve de kansengelijkheid, leve de Republiek!