“Schaf hoofstuk 2 van de grondwet af, die geldt toch maar voor één familie”

““De koning dit en de koning dat”, je zou haast gaan denken dat je een sprookje leest. Maar nee hoor, het is hoofdstuk 2 van de grondwet. Dat hoofdstuk is, zoals (bijna) alles in die grondwet slechts voor één familie een werkelijkheidssprookje, u mag driemaal raden voor wie!

Het afschaffen van het gehele hoofdstuk 2 heeft in de praktijk geen enkel gevolg voor de dagelijkse gang van zaken. Niet voor het dagelijkse leven van de bevolking van dit land, maar ook niet voor de regering. Natuurlijk is dit de eenvoudige weergave van de gevolgen van het afschaffen of verandering van het hoofdstuk 2. Hebben we dan geen staatshoofd nodig die ‘de staat van het land’ (vrij vertaald naar State of the Union van de Verenigde Staten) voorleest? Als we een koning nodig zouden hebben om voor te lezen hoe de staat der Nederlanden er voorstaat, zou dat in de VS betekenen dat dit land op instorten staat omdat er niemand meer is om het land voor te lichten hoe het er voorstaat met het land.

Maar hier ter lande hebben we er een ongekozen figuur voor, al hakkelend en stuntelend, terwijl hij ons vol onbegrip aankijkt! En die ons rond ‘een derde miljard’ per jaar kost (de werkelijke kosten van die lui is onbekend omdat dit staatsgeheim is.) Het ergerlijke van alles is dat er geen enkel bewijs is dat er een ongekozen persoon nodig is die komt uitleggen wat we allang weten, namelijk dat de premier of een gekozen staatshoofd het een stuk goedkoper, en wellicht sympathieker kan doen.

Twee gymnasiumleerlingen hebben voor een artikel uitgevogeld dat er geen ongekozen iemand nodig is om die ‘staat van het land’ om te roepen, want in artikel 65 van hoofdstuk 3 wordt er niet gerept over wie dat mag en kan doen. Dus zitten we met een alsmaar uitdijende familie waarvan alle leden in aanmerking komen voor een toelage uit des rijksschatkist, bedongen door een voorganger in 1806, die trouwens geen familie is van de huidige grootverbruikers van ons afgedragen belastinggeld.

Wat is dan het verdere nut van zo’n familie? De trouwe aanhangers, tevens de super-elite van dit land willen het houden zoals het is/was. Met democratie en ook kansen voor de rest van de bevolking heeft die elite niet zo veel. Dus voeren ze kunstmatig een soort vaderlandsliefde in door alvast op school het verplicht leren en zingen van het Wilhelmus in te voeren.

Noord-Korea op zijn best!”

Ger de Vries,

Lid Republiek.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.